 |  |
Krytyki wystawione przez autora
| Zdjęcie | Krytykujący | Krytyka | Autor | Data i oceny |
 | skimi | mam wrażenie, że to Twoja kolejna praca oparta na bardzo ciekawym pomyśle ale niedokończona. Kadr jest wadliwy ;) dołem za krótki - cień pięty nie mieści się z wystarczającym zapasem a pełni w tej kompozycji istotną rolę, jest punktem koncentracji w dolnej części pracy; góra jest przegadana pustą przestrzenią - i dotyczy to pustki nad zasłoną oraz (w znacznie mniejszym stopniu ale przy tej kompozycji jednak) pustki pomiędzy ciałem i górną częścią okna; szerokość prawej też jest nadmierna. Zmiana kadrowania powinna znacznie uporządkować całość. :) | dzikura | 2010-03-16 19:56:21 |
 | skimi | myślę, że zobaczyłeś tu coś innego, coś co po pstryknięciu spadło na plan dalszy, nieprzewidywalnie. Plan był taki by w ulicznym kontekście pokazać zapatrzenie w kontakt, taką prawie przekątną w stylowej ramie. Jednak 'uliczność' zmieniła układ pracy i niezależnie od Twojej intencji najważniejsza w tym kadrze stała się interakcja spojrzeń czterech postaci. Kontakt 'wyleciał' na margines, stał się znacznie mniej ważny. Dwie proste prostopadłe stanęły w szranki: jedna łącząca panią z popiersiem to odwieczne pytanie o życie i nieżycie, ulotność i trwanie, miękkie ciało i twardy kamień, o czas, druga łącząca postać w kapeluszu z widzem to pytanie skierowane do oglądającego (co ty tutaj robisz człowieku) połączone z ostrzeżeniem (widzę cię, i zawsze będę). Proste te jednak nie wybrzmiały do końca bo na przeszkodzie stanęła lampa i zasłoniła spojrzenie kobiety, tak ważne w tym kadrze. Jej oczy powinny tu być widoczne - teraz jednak myślę, że po prawej stronie słupa, czyli chwilę później (choć zrobiłoby się bardzo ciasno), gdyby były po lewej od słupa (wcześniej) to tworzyłby on mocno zaakcentowaną barierę i nie wiem czy by tu dobrze zagrała - choć kto wie, może. Całą reszta jest bardzo ok. Istnieje też druga możliwość, że sfotografowałeś kontakt w znacznie szerszym rozumieniu i zabawiłeś się tym słowem - ale i w tym przypadku oczy przechodzącej pani byłyby tu bardzo 'w temacie'. Może to nie krytyka a tylko takie fotodetektywistyczne zabawy - czekam jednak na rozwiązanie zagadki :))) i pozdrawiam | marcinmgp1 | 2010-03-05 22:39:09 |
 | skimi | świetna praca :) Zaliczam ją do fotografii bogatych (w bodźce percepcyjne i asocjacyjne) i otwartych (na różne ścieżki interpretacyjne), czyli utwór optymalny z typu "bierz i rób co chcesz". Praca taka rzuca widza na głęboką wodę, nie prowadzi go za rączkę, nie tłumaczy tylko daje "klocki" i szepce "baw się sam". Nie każdy widz to lubi - niektórzy mogą się czuć zagubieni - zwłaszcza ci przyzwyczajeni, że jest jedna prawda, racja, sens - bo z takiej pracy nie można wydobyć podpowiedzi, w którym kierunku poszukiwać. Wielką zaletą tej fotografii jest fakt, że pomimo wielości dostarczanych bodźców nie ma w niej chaosu, ta wielość układa się w przystające do siebie grupy, "klocki" pasują do siebie, tym lepiej się z nich buduje. Znakomity kadr (jak dobrze, że nie ma tu szpiców parasoli!) i rytmika. Nie pasuje mi tylko czerwień po lewej. Powinieneś poprosić modelki by przyszły w różowych strojach ;)) | keramodnor  | 2010-02-28 02:07:58 |
 | skimi | no dobra, nie podoba mi się to zdjęcie :) Po komentarzu widzę, że autor obserwuje bieżące wydarzenia i stawia śmiałe kroki na (skądinąd ciekawej) drodze dorabiania teorii do zdjęcia ;) Ja na zdjęciu nie widzę luf, bo tak jak sześcian nie kojarzy mi się z jajkiem tak ustrojstwa o kwadratowym przekroju z lufą. Widzę historię, jednak w pierwszych i kolejnych skojarzeniach nie związaną z Ukrainą. Tak więc związki tytułu i komentarza z obrazem są za luźne by zamykały się dla mnie w trójpostaciową całość. (Górne) cięcie cegieł w taki sposób strasznie mi fotograficznie zgrzyta wymuszając na mojej uwadze koncentrację na nieistotnych marginaliach a pierwszoplanowe zestawienie czerni z jednostajną bielą zdaje mi się jakoś banalne albo nieudane. Moją reakcję na tę pracę można więc sprowadzić do próby zrozumienia o co tu chodzi, albo dlaczego tu nie chodzi. | HORUS | 2010-02-09 00:01:07 |
 | skimi | fajny kadr, może tylko nieco dołu zabrakło i różowe kwiaty nie wybrzmiały do końca. Ciekawa kompozycja przeciwstawiająca górę złamanemu świerkowi. Reszta już gorsza: 'chropawa' jakość, płaskie światło, monotonne chmury. Aura nie sprzyjała ale mam wrażenie, że obróbką dałoby się tu coś poprawić - więcej kontrastu mogłoby zdynamizować nieco las i może chmury, wyostrzenie podkreśliłoby górę. Zmiana tła mogłaby zlikwidować nieco poczucie przytłaczającej szarości. Ładnie zauważyłeś, gorzej z wykonaniem :) | nipel | 2010-01-05 21:46:54 |
 | skimi | świetna jest ta praca i wracam do niej po raz kolejny :) Zachwyca wieloma aspektami: znakomitą kompozycją prowadzącą widza przez całe opowiadanie, ciekawą 'podglądacką' perspektywą, niezwykle inteligentnym wykorzystaniem podręcznych detali służących do zamknięcia pracy w całość (parasol, dzwon i element architektoniczny po prawej), mi jednak najbardziej podoba się sposób uchwycenia czasu na tej fotografii. Zupełnie inaczej niż zwykle, fotografia ta nie pokazuje 1/60 sekundy (czy innego ułamka) - pokazuje całe wieki, tysiąclecia. W spokojny czas posiłku ludzie i małpy zbliżyli się do siebie jak przed wiekami, nie wadząc sobie a zajmując się zupełnie tym samym. Różnice znikły, zostały podobieństwa podkreślone jeszcze przez bliskość fizyczną i 'przypieczętowane' wieloletnią historią zawartą w widocznym fragmencie świątyni (?), która najwyraźniej służy i jednym i drugim. Uniwersalność czasowa tego kadru i beztroska chwili tworzą tu niepowtarzalny klimat. Jest tu jakieś ludzkie przedistnienie sporadycznie ze świata się ujawniające. Techniczne wykonanie tej fotografii znakomicie wpisało się w całość takiego przekazu. Wielka praca :)) | keramodnor | 2009-12-29 00:43:48 |
 | skimi | wracam tu z wielką przyjemnością. W nawale zdjęć do oglądania to wyjątkowo zmusza do refleksji. Autor tak powyginał rzeczywistość, że nadał jej zupełnie nowe i dziwne znaczenia, pomieszał konkrety ze skojarzeniami, wpuścił świat w wyobraźnię albo odwrotnie. Poprzez odpowiednie dostrzeżenie, a potem ustawienie się, pokazał kawałek dziwnej planety, na której ryby fruwają slalomem nad piaskiem. Trudno powiedzieć dlaczego (zastanawiałem się nad tym chwilę), ale dlaczego nie. Przecież nie wszędzie musi być tak jak sobie zgrzebnie od lat, na łańcuchu codzienności, wyobrażamy. Istoty tej fotografii nie upatruję w obrazie, wydaje mi się, że dla niej najważniejsze jest miejsce 'zderzenia' obrazu z wyobrażeniem slalomującej ryby, to połączenie dróg z odległych szarych komórek, które być może po raz pierwszy się przy tej pracy spotkały, zdziwione swoim istnieniem. W tym kontekście niebo nie ma znaczenia, ważne jedynie, że nie utrudnia odbioru rybiego slalomu. Nie jest istotny krzywy horyzont czy prześwietlenia na rzeźbie. Praca na czasie - śnieżno-wigilijna :) Może to karp, który się slalomem wymigał ;)) Nie dałem 5 ale już do tego dojrzałem, praca, która się nie nudzi, żyje i będzie żyć. | keramodnor | 2009-12-18 22:55:19 |
| skimi | Ciekawy kadr, 'na cebulkę' ;) Dla mnie najciekawiej dzieje się w środku. "Chrystus" w połączeniu z gościem z aureolką tworzą interesujący duet połączony spojrzeniem. W następnej warstwie jest pani tropiąca 'przepaloną' i noga za drzewem, ładnie zamknięta kompozycja z odrębną, niejasną akcją. Mnóstwo się tu dzieje :) Szkoda więc jakości (całość szumi, kontrast niski i jest blado, przepalenie pani można jednak odpuścić - nie przeszkadza a wnosi jakąś dynamikę, strasznie tu błękitnie, czyli balans bieli nieodpowiedni albo suwaczek z cyjanem się 'obsunął' ;)) Górny 'koral' złapany w całości świetnie by domknął 'cebulkową' kompozycję. Ujęcie jest niesamowite i niezwykle bogate, a takiej kompozycji chyba jeszcze nie widziałem. Gratuluję! | llkkww | 2009-12-16 19:24:23 |
 | skimi | 1. jeśli uzasadnieniem dla tego 'manewru' (rotacji) był 'portret z profilu postaci w okularach z blond czupryną' (wypełniający ciekawie cały kadr) to jest to świetne uzasadnienie. W zderzeniu oczywistości z nieoczywistością wybrałeś tą drugą, a zignorowałeś tą pierwszą. Utrudniłeś zadanie widzom bo kazałeś im zaufać autorowi i doszukać się w tym kadrze czegoś 'głębiej'. Kto znalazł ten ma ;) 2. jeśli uzasadnieniem dla tego 'manewru' (rotacji) była zabawa kompozycją kadru (podziałów, plam barwnych, istotnych elementów) to jest to wystarczające uzasadnienie. Zamieniłeś konkrety i znaczenia na abstrakcyjne byty i się nimi pobawiłeś uzyskując ciekawy efekt zgrabnej kompozycji. Fajna wprawka w komponowaniu. 3. jeśli uzasadnieniem dla tego 'manewru' (rotacji) było tylko widzimisię, niewiara w atrakcyjność uzyskanego zdjęcia, to jest jest to jakieś rozwiązanie, poszukiwanie ale w podtekście pozostaje przyznanie się do porażki. Ty wiesz najlepiej z którą opcją mamy tu do czynienia, ja cieszę się znalezieniem tu niespodziewanego, ciasnego portretu :) | filipwrx | 2009-12-16 18:16:44 |
 | skimi | śmieszna praca :) Dobrze, że w odautorskim komentarzu znalazłem słowo 'pastisz'. Od początku widzę tu jakieś naśmiewanie się z nieudolnych pseudohorrorów, prostych schematyzmów i matryc, braku zaangażowania 'twórców'. Taka ironiczna zgrywa z gatunku. Ale może się mylę? Dlaczego tak myślę? bo mnóstwo tu zasadniczych niedoróbek, jakby celowo dodanych z chichotem ;) Boczne światło fantastycznie położyło mroczny klimat gatunku (fajnie podkreślając trójkąt na brzuchu ;) Niezaangażowana ciekawość nibyofiary znakomicie położyła grozę sytuacji (chyba kluczową dla horroru :) Statyka 'kata' zatrzymała całą akcję sceny na długie godziny, przywołując skojarzenie 'flaków z olejem'. Z nudów poświeciłem refleksję szczęśliwemu budynkowi, który ma tak kosmicznie rury ocieplone ;) Brakuje mi tylko jakiegoś czytelnego "puszczenia oka" do widza - może oczy 'kata' zrobić nieudolnie w PS na różowo? Takie "puszczone oko" upewnia odbiorcę, że ta praca nie była na poważnie, bo teraz albo ja albo sporo innych widzów daliśmy się nabrać ;)) Pozdrawiam :) | MooMin | 2009-12-15 22:42:23 |
